dinsdag 3 januari 2012

Heb jij je al voorgenomen meer in de publiciteit te komen?

Het nieuwe jaar is begonnen. En daarmee ook een goede periode voor gratis publiciteit en reclame. Schrijf en verstuur daarom straks een persbericht en denk tijdens de gezellige etentjes en heerlijke wijntjes alvast over de inhoud na.

Immers, na die drukke en dure decembermaand nemen de meeste mensen gas terug. Even herladen, tijd voor jezelf nemen en je (proberen te) houden aan de goede voornemens. Je kent het vast wel, een paar kilo afvallen, meer sporten en straks echt dat ene ding doen wat je al tijden van plan bent.

In deze periode van winterse komkommertijd kijken de mensen ook rustiger om zich heen en nemen daar uitgebreider de tijd voor. Ze lezen meer en hebben daardoor meer aandacht voor wat jij te bieden hebt. Maar dat moet je dan wel laten zien.

Je kunt een dure advertentie plaatsen, maar als jij iets leuks, unieks of een nieuwtje hebt of iets dat jij als eerste doet, dan zijn er genoeg journalisten die je gratis publiciteit bezorgen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is een persbericht schrijven en dit naar de redactie versturen. Hieronder volgen wat tips:
  1. Plaats de tekst van het persbericht in de e-mail, evenals je logo en afbeeldingen en schrijf de titel van het persbericht in de onderwerpregel van de e-mail;
  2. Zet de e-mailadressen altijd in het bcc-veld, zodat ze niet voor de andere geadresseerden zichtbaar zijn;
  3. Het persbericht spreekt voor zich, dus een begeleidend schrijven is overbodig;
  4. Stuur geen bijlagen mee. Plaats het persbericht als pdf, de afbeeldingen en andere informatie, op de eigen website. In het persbericht publiceer je de link hiernaartoe, zodat de jurnalist dit met één klik kan downloaden;
  5. Onderaan het persbericht schrijf je de ‘Noot voor de redactie’. Dit is een mededeling aan de redactie ter informatie. Dus niet voor publicatie.
  6. Vermeld in de ‘Noot voor de redactie’ de contactpersoon met bijbehorende gegevens voor als een journalist meer informatie wil. Zorg ervoor dat deze contactpersoon bereikbaar is wanneer het persbericht verstuurd is.
  7. Let op het tijdstip van verzenden. Het maakt wel degelijk uit op welke werkdag en of je het persbericht 's ochtends of 's middags verstuurt. Rustige nieuwsperioden bieden meer kans dan bijvoorbeeld de dag voor Prinsjesdag;
  8. Plaats het persbericht online op websites. Dan vinden zoekmachines zoals Google ook je persbericht. Dit kan bijvoorbeeld via de website Vers voor de Pers;
  9. Wil je media in de hele regio of heel Nederland bereiken, laat dan een persbureau de persberichten versturen. Zij hebben een database met actuele contactgegevens van redacties in heel Nederland. Dit kan ik ook voor je regelen, neem daarvoor contact met me op;
  10. Last, but not least. Verstuur een goed geschreven persbericht. Anders helpen deze tips niets.

dinsdag 22 november 2011

Den tidløs lille Havfrue

Een paar dagen terug at ik mijn ontbijt, op enkele tientallen meters van het beroemdste meisje van Denemarken. Ik zat vlakbij het water en de serene rust die heerste, was eentje die ik nog zelden meemaak. Kabbelende golven, fietsers en auto’s die de brug oversteken en - naar ik aanneem - onderweg naar hun werk zijn, en een enkel stelletje dat voorbij wandelde. Met een grote mok vol dampende koffie en een croissantje kon ik uren naar dit soort taferelen kijken.

Elegant en sierlijk zat het meisje daar, helemaal alleen. Ze had een rots in het water beklommen, en staarde ook naar alles wat voorbijkwam. Het was een mooi beeld om te zien, al keek ze wel wat treurig. Maar haar verhaal - haar werkelijke verhaal - geeft daar ook alle reden toe.

Haar ‘vader’ gaf haar namelijk een vissenstaart. Hij liet haar verliefd worden op een persoon met benen, haar prins. Haar verlangen naar hem was zo groot, dat ze alles ervoor over had om bij hem te kunnen zijn. Een verlangen dat werd betaald met een hoge prijs: nu is ze een dochter van de lucht.

Het is het beroemdste sprookje van Denemarken: Den Lille Havrue. Ofwel De Kleine Zeemeermin, geschreven door Hans Christian Andersen. Terwijl ik hier ontspannen aan het water zit met mijn ontbijt, en geïnspireerd raak voor dit blog, vraag ik me af wat Hans Christian Andersen inspireerde? Hoe bedacht hij dit verhaal? Deed hij er lang over om het op te tekenen?

Zou deze beroemde schrijver net als ik bij het water hebben gezeten? Zag hij een boomstronk die op een persoon leek, en door de golven tegen de wal worden geduwd? Waren het misschien de meeuw en de vis, die hem opvielen doordat de een de ander een paar meter boven het water los liet. Hans Christian zal dan ongetwijfeld in een fractie van een seconde die staart hebben gezien toen hij de plons hoorde.

Als collega-schrijver weet ik slechts dat inspiratie op momenten komt dat je het niet verwacht. In mijn geval is dat meestal wanneer ik niks bij me heb om dit op te schrijven. En er dan op broeden heeft dan weinig zin. Maar gelukkig schiet het me vanzelf weer te binnen. Wanneer je de tijd neemt - als je die hebt -, leid inspiratie je alsnog tot prachtige creatie en doe je anderen wellicht verwonderen.

Treurig genoeg is het tegenwoordig veelal een andere tijd. Tijd is geld en brood op de plank krijgen, is vaak wat alleen nog telt. Enerzijds logisch, anderzijds jammer. Bedrijven moeten sneller en meer productie draaien voor minder, redacteuren moeten meer letters op papier zetten, voor centen.

Vechten voor de creatie verandert in vechten voor het eigen belang, en het eigen ego. Kwaliteit en creatie, ze zijn veelal gedegradeerd tot datgene waarmee men genoegen neemt. Of eigenlijk tot ‘wat niet weet, wat niet deert’.

Waar zijn we mee bezig?

dinsdag 15 november 2011

Voca People

De Voca People zijn geland. Deze grappige muzikale witte buitenaardse wezentjes 'van ergens achter de zon' communiceren enkel met muziek en vocale expressie'. Ze zijn in korte tijd een grote hit geworden op YouTube.

Kijk en oordeel zelf over deze communicatie hieronder en ontdek waarom ze een hit zijn. Wil je meer over hen weten: klik hier.



dinsdag 8 november 2011

Klaar voor de klant.. Communiceer!

Het welbekende kip-en-ei-verhaal klinkt weer alom in ondernemersland. Een nieuwe lichting startende ondernemers loopt de deur plat bij de Kamer van Koophandel om zich per 1 januari in te schrijven. En velen vragen zich af: 'Wat eerst? Geld verdienen of investeren?'

De starter kiest voor deze volgorde terwijl de ervaren ondernemer inmiddels weet dat het de omgekeerde volgorde is.

Nuchtere Hollanders dat we zijn passen vele starters ook hier het poldermodel toe: een beetje investeren en dan kijken of er klanten komen. Begrijpelijk, want ons diep in de schulden steken willen we niet.

Starters, investeer daarom eerst in een goede basis voor je bedrijf. Dat hoeft niet groots te zijn. Een kleine basis is ook een basis.
  1. Zorg voor een goedwerkende website met heldere informatie;
  2. Neem een bedrijfsnaam die jouw klant zegt waar jij voor staat; 
  3. Formuleer een krachtige Elevator Pitch waarin jij duidelijk vertelt wie jij bent, wat je doet en waarom ze jou die opdracht moeten geven;
De basis is dus goede communicatie. Dat betekent dat je duidelijke teksten nodig hebt. Teksten die jouw boodschap aan de klant uitlegt. Teksten voor je website, brochure, nieuwsbrief of persbericht.

Natuurlijk kun je om geld te besparen zelf de teksten schrijven. Iedereen kan tenslotte teksten schrijven. Overigens, niet iedereen kan goede teksten schrijven. Maar ik geef eerlijk toe dat jij het beste weet wat je met jouw producten en diensten wilt.

Alleen… het gaat niet om wat jij wilt. Het gaat om wat de klant wil…met jouw product of dienst. Als jij jouw geweldige ideeën niet zo kunt uitleggen dat de klant begrijpt dat wat jij aanbiedt geweldig vóór hém is, dan koopt hij niet bij jou. Zo simpel is het.

Vertel dat dus aan de klant, en wel op zo’n manier dat dit bij hem aansluit. Dan pas koopt hij jouw product of dienst. Dan heb je een goede tekst geschreven. Kun jij dat?

dinsdag 1 november 2011

De donkere dagen komen er aan...

Binnen brandt de kachel, buiten blaast de wind. Takken zwiepen wild heen en weer, de regendruppels vallen bij vlagen naar beneden en de wind suist om het gebouw heen. Oh my god…., de klok ging een uur terug. De wintertijd is begonnen.

Vreselijk vond ik het. Regen, kou, brr.. Het liefst wil ik me vanochtend weer omdraaien. Er is echt niks aan, die grijze en grauwe lucht. Je staat op in het donker en komt thuis in het donker. Tussendoor fiets je door de regen tegen die gure wind in. Bah!

Eenmaal thuis blijft de tv uit en gaat de radio aan. Hier en daar branden een paar kaarsen. Luisterend naar de achtergrondmuziek zit ik op mijn kleedje tegen de kachel  - helaas heb ik nog geen open haard met een knisperend vuurtje - en geniet ik van het knusse licht binnen het grote donker.

Met een dampende mok warme chocolademelk en slagroom werk ik - wanneer ik alleen thuis ben - op mijn gemak nog wat teksten uit. Of neem ik nog wat zakelijke informatie door, zoals jij nu mijn blog leest. Misschien heb jij nu ook wel muziek op de achtergrond spelen en een lampje branden.

Jij en ik zijn niet de enigen. Veel meer mensen met een druk bestaan maken ’s avonds nog wat af, werken een ideetje uit of nemen de tijd om die informatie op jouw website rustig te lezen.

Las zakelijke informatie daarom maar als een lekker leesverhaal. Was het maar een tekst die we niet moeten doornemen, maar iets waar we meer en meer van willen weten. Een verhaal dat we haast niet weg kunnen leggen, zo boeiend.

Combineer dat met knus bij de warme kachel zitten, de wind die buiten blaast en de regen die zachtjes tegen het raam tikt. Wat zouden die donkere dagen dan lekker weg lezen. Heerlijk hè.


dinsdag 25 oktober 2011

Soms is gewoon een stukje uitleg nodig

Hordes websitebezoekers. Regelmatig terugkerende bezoekers. Maar vooral bezoekers die op den duur onze diensten afnemen. We willen en doen allemaal hetzelfde: het plaatsen van advertenties, stunten met aanbiedingen, doelgroepen analyseren en massaal social media inzetten. We richten onze pijlen. Vuur! Raak! Een voltreffer, maar zonder effect. Het aantal volgers blijft nagenoeg gelijk.

Het overkwam mij met De Nederlandse Vereniging, een website voor Nederlanders in het buitenland waarvoor ik de redactie doe. Ik ontdekte dat veel van hen via Facebook contact houden met lokale vrienden en het thuisfront. Daarom maakte ik voor denederlandsevereniging.nl een Facebookpagina aan, en plaatste een Facebookgadget op de website waarmee iemand kan aangeven dat ze de site leuk vinden of aanraden.

Wie dat doet, wordt dan tevens volger van de Facebookpagina. Alle berichten die daarop verschijnen, dezelfde als op de website, worden dan eveneens gepubliceerd in het statusoverzicht van de volger. Ze hoeven dus alleen maar in te loggen met hun eigen profiel en zien het bericht. Handig en makkelijk, maar gek genoeg was er niemand die dit deed.

Onbekend maakt onbemind. Het bleek dat veel mensen de site wel leuk vonden, maar niet wisten hoe de gadget werkte. Zodra het pop-upscherm verscheen en ze zagen dat ze moesten inloggen, klikten ze het snel weer weg. De mensen vertrouwden het gewoonweg niet… tot ik dit bericht publiceerde. Het veranderde alles.

De jongere generatie redt zich wel en komt er verbazingwekkend snel achter hoe de nieuwste ontwikkeling van social media werkt, totdat ze oud worden. De middelste generatie krijgt nog wel een en ander mee en gebruikt de traditionele manier om het verder uit te zoeken: iemand van de jongere generatie vragen hoe het werkt.

 Wat jij zomaar even doet, ‘gewoon’ is, is voor een ander als varen met een zeilboot. Ze vinden het leuk en willen wel zeilen, maar dat stelletje landrotten weet simpelweg niet hoe. Vertel hen daarom over die techniek, en vergeet die paar tussenstappen niet. Je zult zien dat veel mensen dan overstag gaan.

Soms is gewoon een stukje uitleg nodig.

dinsdag 18 oktober 2011

Verboden woorden: vakjargon

Sluipmoordenaars zijn het: vaktermen. Voor je het weet, hebben ze je helemaal in hun macht. Dan schrijf en spreek je alleen nog maar vakjargon. Het gevolg is dat de woorden voor jou gewoon en duidelijk zijn, maar dat buitenstaanders zich afvragen waar je het in hemelsnaam over hebt.

Professioneel communiceren is begrijpelijk, maar wanneer anderen jou vragen wat je bedoelt met dat woord, dan schiet het zijn doel voorbij. Hij begrijpt jouw tekst, en dus jouw boodschap, niet.

Trouwens, voor de slimmeriken onder ons: de betekenis van vakjargon is ‘vaktermen die alleen voor vakgenoten duidelijk zijn’. En een vakterm is een woord dat alleen in een bepaald vak duidelijk is.

Iedereen gebruikt vakjargon en het komt in elke branche voor. Denk maar aan juridische en medische vaktermen om nog maar niet te spreken van het woordgebruik in de Informatie en Communicatie Technologie (ICT).

Ook in de wereld van de zorg, Human Recources (HR) en de vastgoed wordt vakjargon gebruikt. Veelal zijn het dan ook nog eens afkortingen van instanties, instellingen of normen die je om de oren vliegen.

Natuurlijk zijn vaktermen prima woorden. Je vakgenoten snappen je helemaal, als het goed is. Maar zijn er ook mensen buiten jouw vakgebied die het moeten begrijpen? En weet je zeker dat diegenen die je tekst lezen in jouw vakgebied zitten?

Gebruik daarom gewone mensentaal en schrijf afkortingen uit. Meestal herken je zelf de vaktermen niet. Vraag daarom iemand die niet of nauwelijks in jouw vakgebied zit om de tekst te lezen. Worden meteen je spel- en grammaticafouten eruit gehaald.

Misschien vind je het overbodig of overdreven. Maar wat voor jou duidelijk is, hoeft voor een ander niet zo te zijn.